Woord vir Vandag - 8 Okt 2026
Loading player...
“…Al is ons uiterlike mens besig om te vergaan, innerlik word ons van dag tot dag vernuwe.” 2 Korintiërs 4:16 NLV
Oorwinning is ‘n ‘inside job’
In 1928 is ‘n gelukkige, ambisieuse jong verpleegstudent met tuberkulose gediagnoseer. Destyds het so ‘n diagnose dikwels ‘n doodsvonnis beteken. Haar familie het haar vir ‘n paar maande na ‘n sanitorium gestuur in die hoop dat sy genees sou word. Sy was egter bestem om vir die volgende een-en-twintig jaar in die bed te bly! Baie mense sou moed opgegee het, maar nie Isabel Smith nie. Sy was ‘n paar keer op die drumpel van die dood, maar haar geloof het sterk gebly en sy het nooit opgehou om positief en met ywer te leef nie. Sy het gulsig gelees, briewe geskryf, aardrykskunde bestudeer en ander pasiënte leer lees en skryf. Terwyl sy siek was, het sy ‘n vriendelike, sagte man ontmoet wat ook ‘n pasiënt by die sanatorium was. Sy het daarvan gedroom om met hom te trou en in ‘n klein huisie aan die voet van die berge te bly. Op haar laagste het haar droom haar aan die gang gehou. Sy is in 1948 getroud. Sy het toe ‘n boek met die titel ‘Wish I Might’ geskryf, wat in 1955 gepubliseer is. Die boek het gehandel oor ‘al die goeie dinge wat die lewe my gebring het’, en sy het genoeg geld daaruit verdien om die bergtoevlugsoord waarvan sy gedroom het, te koop. ‘n Tragiese lewe? Glad nie! Isabel Smith het alles bereik wat sy wou, alhoewel die kanse teen haar oorweldigend was. Selfs toe sy plat op haar rug in die bed gelê het, het sy nooit ophou groei, leer, droom en gee nie. ‘…Al is ons uiterlike mens besig om te vergaan, innerlik word ons van dag tot dag vernuwe.’ Oorwinning is ‘n ‘inside job.’
Oorwinning is ‘n ‘inside job’
In 1928 is ‘n gelukkige, ambisieuse jong verpleegstudent met tuberkulose gediagnoseer. Destyds het so ‘n diagnose dikwels ‘n doodsvonnis beteken. Haar familie het haar vir ‘n paar maande na ‘n sanitorium gestuur in die hoop dat sy genees sou word. Sy was egter bestem om vir die volgende een-en-twintig jaar in die bed te bly! Baie mense sou moed opgegee het, maar nie Isabel Smith nie. Sy was ‘n paar keer op die drumpel van die dood, maar haar geloof het sterk gebly en sy het nooit opgehou om positief en met ywer te leef nie. Sy het gulsig gelees, briewe geskryf, aardrykskunde bestudeer en ander pasiënte leer lees en skryf. Terwyl sy siek was, het sy ‘n vriendelike, sagte man ontmoet wat ook ‘n pasiënt by die sanatorium was. Sy het daarvan gedroom om met hom te trou en in ‘n klein huisie aan die voet van die berge te bly. Op haar laagste het haar droom haar aan die gang gehou. Sy is in 1948 getroud. Sy het toe ‘n boek met die titel ‘Wish I Might’ geskryf, wat in 1955 gepubliseer is. Die boek het gehandel oor ‘al die goeie dinge wat die lewe my gebring het’, en sy het genoeg geld daaruit verdien om die bergtoevlugsoord waarvan sy gedroom het, te koop. ‘n Tragiese lewe? Glad nie! Isabel Smith het alles bereik wat sy wou, alhoewel die kanse teen haar oorweldigend was. Selfs toe sy plat op haar rug in die bed gelê het, het sy nooit ophou groei, leer, droom en gee nie. ‘…Al is ons uiterlike mens besig om te vergaan, innerlik word ons van dag tot dag vernuwe.’ Oorwinning is ‘n ‘inside job.’
